سمعانى « مروزى » را راستگو مىداند
سمعانى تصريح كرده است كه مروزى راستگو است و اين متن عبارت او است :
در بغداد دروازهاى است به نام « دروازهى مروزى » و يا « محلهى مروزىها » .
گمانم چنين است كه او از اهالى كرخ است و از همين محلّه است : ابوعبداللَّه محمّدبن خلفبن عبدالسّلام اعور مروزى ؛ زيرا وى ساكن همين محلّه بوده است . او از « يحيىبن هاشم سمسار » و « عاصم بنعلى » و « على بنجعد » روايت كرده است و افرادى از او روايت كردهاند ، مانند : « ابوعمرو عثمان بناحمدبنسماك » و « عبدالصمدبن على طيبى » و « ابوبكر محمّدبن عبداللَّه شافعى » . او راستگو بود و در سال 281 وفات كرد . « 1 »
نظر خطيب بغدادى و دارقطنى در مورد مروزى
خطيب ، « مروزى » را صدوق مىداند و دارقطنى ايرادى در او نمىبيند . حافظ خطيب بغدادى او را موثّق دانسته و تصريح كرده است كه او راستگو است و اين جمله را آورده است :
« دارقطنى از اواسم برده و گفته استكه وى مشكلى ندارد . » و اين عين عبارتاو است :
محمّدبن خلفبن عبدالسّلام اعور معروف است به « مروزى » ؛ زيرا ساكن محلّهى مروزىها بود . وى از « عاصمبنعلى » و « علىّ بنجعد » و « موسىبن ابراهيم مروزى » و ديگران روايت كرده است . « ابوعمرو ابنسماك » و « ابوالعبّاس بننجيح » و « عبدالصمد طيبى » و « ابوبكر شافعى » و ديگران از او روايت كردهاند . وى راستگوبود . دارقطنى از او ياد كرده و گفته است : ايرادى بر او نيست و از ابنقانع نقل كرده كه او در سال 218 از دنيا رفته است . « 2 »
علاوه بر اين كه وى از شيوخ و استادان « ابوبكر شافعى » و « ابنسماك » و « ابننجيح » و « عبدالصمد طيبى » بوده است و اينان از بزرگان پيشوايان اهل سنّت مىباشند .
هامش
( 1 ) . الانساب مدخل « مروزى » .
( 2 ) . تاريخ بغداد 5 : 235 .