بر فلك كردست دولت صفه آن سرفراز
بر زهل كردست گردون گردن اين گردنا
درگه تو هست بنيان شرف را قاعده
مجلس تو هست حملان كرم را كيميا
خار باغ توست در دست حكيمان سرخ گل
خاك پاى توست بر چشم كريمان توتيا
مهترا گر عارضى بر عرض تو سايه فكند
بدر را گه گه پديد آيد خسوف اندر ضيا
عارض از عرض تو زايل گشت چون شد متصل
از خداى ما أجابت وز مسلمانان دعا
خدمت تو مخلصانه كرد برهاني بدل
يافت از اقبال تو هم ملتجأ هم مرتجا
كرد خواهم خدمت تو مخلصانه چون پدر
تا به اقبال تو گردم مقبل اندر مبتدأ
خاطر من چون هوا ومدح تو چون آتش است
گر بود آتش مصمد سال ومه اندر هوا
تا شود برگ درختان كهربا رنگ از خزان
تا شود شاخ درختان مشترى سان از صبا
طلعت مداح تو بادا بفر مشترى
چهره بد خواه تو بادا به رنگ كهرباء
در سراى دين ودولت دائمي بادت درنگ
بر سرير سود وسؤدد سرمدي بادت بقاء
تنبيه بر سه امر نر اينجا ضرور است
1 - چنان كه ملاحظه مىشود أمير معزى در اين قصيدة كنيه سيد مطهر
را أبو طاهر معرفى كرده است ، در صورتي كه منتجب الدين وباخرزى ،
أبو الحسن ضبط كرده اند ، بايد حمل بر تعدد كنيه شود ، چنان كه نظيرش
فهرست منتجب الدين — Page 369
Contributors: منتجب الدين بن بابويه
P.369