آغاز : بدان كه عرب به چيم وپا وگاف وژاى مثل چه وپا وگردن وكژ تنطق ننمايد
الا نادرا ، وفارسيان به صاد وضاد وطاء وظاء وثاء وحا وعين وقاف تكلم نكنند مگر به
طريق ندرت ، وتركان را به ثا وحاء وخاء ودال وضاد وعين وفاء الفتى نباشد . .
پس از پايان مقدمه كه در چند صفحه وشامل چند فصل است مىنويسد :
اين رساله اى است مشتمل بر بعضي از لغات فارسي وعربى وتركى به ترتيب
حروف تهجى ، باب الألف فصل الهمزة مع الألف آرا آرايش وآراينده وبه معنى
دوم با فاعل مستعمل مىشود چون سخن آرا وبزم آرا . .
پايان : فصل في الهاء ياره دست برنجن كه به عربى سوارش گويند وطوق . .
يزداره قيمه وتخم مرغ كه در هم پزند .
در حواشي نسخه لغات ديگرى افزوده شده كه احتمال دارد از مؤلف متن
باشد . در متن وحاشية اشعارى با نام شاعرانش به عنوان شاهد آمده است .
تاريخ كتابت 1103 ، 104 برگ ، 21 سطر ، وزيري . با وقف نامه اى مبنى بر
وقف اين نسخه بر طلاب مدرسه التفاتيه قزوين در سال 1108 .
2344 .
مجموعه :
1 - كتابي است ناقص در ذكر فضائل علي ( ع ) ، فارسي كه آغازش
اين است :
الحمد لله رب العالمين حمد بي حد وستايش بي عدد معبودي را سزد كه پروردگار
عالميان است آنچنان حمدى كه نرسد به عشر عشير أو حمد حامدين . .
2 - چهار درويش ، داستان ، فارسي ، 55 برگ ، وزيري ، تحرير سده
سيزدهم .
فهرست نسخه هاى خطى — صفحة 233
مساهمون: كتابخانه آية الله گلپايگاني
ص٢٣٣