دلايل امامت امام صادق ( ع )
1 - « ابو الصّباح كنانى » مىگويد : روزى امام باقر ( عليه السّلام ) به پسرش امام صادق ( عليه السّلام ) نگاه كرد و فرمود : آيا اين شخص را مىنگريد ؟ اين شخص از كسانى است كه خداوند در شأن آنان فرموده است : وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ . « 1 » « ارادهء ما بر اين قرار گرفته كه به مستضعفين نعمت بخشيم و آنان را پيشوايان و وارثين روى زمين قرار دهيم » . 2 - « جابر بن يزيد جعفى » مىگويد : از امام باقر ( عليه السّلام ) دربارهء امام صادق ( عليه السّلام ) سؤال شد ، فرمود : « سوگند به خدا او قيامكنندهء آل محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله ) است » . 3 - « على بن حكم » از طاهر ( يكى از ياران امام باقر ) نقل مىكند كه گفت : « من در حضور امام باقر ( عليه السّلام ) بودم ، جعفر ( امام صادق ) به پيش آمد ، امام باقر ( عليه السّلام ) فرمود : « هذا خير البريّة ؛ اين شخص ( از ) برترين آفريدگان است » . « 2 » 4 - در « حديث لوح » ( كه قبلا در شرح حال امام سجّاد و امام باقر ( عليهما السّلام ) ذكر شد كه از طرف خداوند به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) رسيده و توسّط جابر بن عبد اللّه انصارى به امام باقر ( عليه السّلام ) نقل يافته ) تصريح به امامت امام صادق ( عليه السّلام ) بعد از پدرش ، شده است .