« پيامبر شما پاك و پاكيزه است ، او را بدون غسل دفن كنيد » .
ديدم امير مؤمنان عليه السّلام بىصبرانه سرش را بلند كرد و فرمود :
اخسأ عدوّ اللّه ، فانّه امرني بغسله و كفنه و دفنه و ذاك سنّة
: « اى دشمن خدا خاموش باش ، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مرا به غسل دادن و كفن كردن و دفن پيكرش ، امر فرموده است ، و اين امور ، سنّت است » .
سپس منادى ديگرى ندا كرد : « اى على ! بدن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را بپوشان ، و پيراهنش را از تنش بيرون نياور » .
گفتار جگرسوز على عليه السّلام هنگام غسل دادن
در نهج البلاغه ( خطبه 235 ) آمده : على عليه السّلام هنگام غسل دادن و كفن كردن پيكر مبارك پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چنين فرمود :
بابى انت و امّى يا رسول اللّه . . .
: « پدر و مادرم به فدايت اى رسول خدا ! با مرگ تو چيزى قطع شد كه با مرگ ديگرى قطع نشد ، و آن نبوّت و اخبار و آگاهى از آسمان بود . مصيبت تو اين امتياز را دارد كه از يك جهت تسلّى دهنده است ، يعنى پس از مصيبت رحلت تو ، مرگهاى ديگر ، چندان سخت نيست ، ولى از جهت ديگر اين مصيبت همگانى است و همهء مردم به خاطر تو داغدار و سوگمندند ، اگر نه اين بود كه تو مرا امر به صبر فرمودهاى ، و از بىتابى نهى كردهاى ، آن قدر گريه مىكردم كه اشكهاى مخزن چشمم تمام شود . و اين درد جانكاه هميشه برايم باقى بود ، و حزن و اندوهم ، هميشگى و دائم مىشد ، تازه اينها در برابر مصيبت رحلت تو كم بود ، حيف و افسوس كه نمىتوان مرگ تو را بازگردانيد ، و آن را دفع كرد ، پدر و مادرم به فدايت ، ما را به پيشگاه پروردگارت ياد كن و ما را هنگام ورود به بهشت فراموش نكن » .
و طبق روايت شيخ طوسى ( ره ) ، على عليه السّلام پس از غسل ، روپوش را