4 - غذارسانى هر روزهء امام رضا عليه السّلام به نيازمندان
مؤلّف گويد : كسى كه مىخواهد به عبادتهاى شبانه روزى آن حضرت آگاه شود ، بايد به روايت مشهورى كه از « رجاء بن أبى الضّحاك » نقل شده ، توجّه نمايد : حميرى از پدرش ، و او از معمر بن خلّاد روايت مىكند : هنگامى كه حضرت رضا عليه السّلام مىخواست غذا بخورد ، دستور مىفرمود : سينى بزرگى را مىآوردند و نزديك سفرهاش مىنهادند ، آن حضرت دست مىبرد ، از هر كدام از بهترين غذائى كه در سفره بود ، مقدارى برمىداشت و در آن سينى بزرگ مىگذاشت ، سپس دستور مىداد ، آن غذا را براى مستمندان ببرند ، در اين هنگام اين آيه را تلاوت مىفرمود : فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ * وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ * فَكُّ رَقَبَةٍ * أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ * يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ * أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ : « ولى او ( انسان ناسپاس ) از آن گردنهء مهم بالا نرفت - و تو نمىدانى آن گردنه چيست ؟ - آزاد كردن برده است - يا اطعام كردن در روز گرسنگى - يتيمى از خويشاوندان را - يا مستمندى به خاك افتاده را » « 1 » . سپس مىافزود : « خداوند متعال مىدانست كه همه قادر بر آزاد كردن بردگان