بسيار روزه مىگرفت ، و هرگز روزه گرفتن سه روز در هر ماه را ترك نمىكرد ، و مىفرمود : « روزهء اين سه روز ، در هر ماه ، معادل روزهء همهء ايّام سال و عمر است » .
آن بزرگمرد ؛ بسيار به مردم احسان مىكرد ، و به آنها انفاق مالى مخفيانه مىنمود ، و غالبا اين كمكهاى مالى را در شبهاى تاريك انجام مىداد ، پس كسى كه گمان مىكند در بزرگوارى ، كسى را همانند حضرت رضا عليه السّلام ديده است ، او را تصديق نكنيد » .
4 - غذارسانى هر روزهء امام رضا عليه السّلام به نيازمندان
مؤلّف گويد : كسى كه مىخواهد به عبادتهاى شبانه روزى آن حضرت آگاه شود ، بايد به روايت مشهورى كه از « رجاء بن أبى الضّحاك » نقل شده ، توجّه نمايد :
حميرى از پدرش ، و او از معمر بن خلّاد روايت مىكند : هنگامى كه حضرت رضا عليه السّلام مىخواست غذا بخورد ، دستور مىفرمود : سينى بزرگى را مىآوردند و نزديك سفرهاش مىنهادند ، آن حضرت دست مىبرد ، از هر كدام از بهترين غذائى كه در سفره بود ، مقدارى برمىداشت و در آن سينى بزرگ مىگذاشت ، سپس دستور مىداد ، آن غذا را براى مستمندان ببرند ، در اين هنگام اين آيه را تلاوت مىفرمود :
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ * وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ * فَكُّ رَقَبَةٍ * أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ * يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ * أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ
: « ولى او ( انسان ناسپاس ) از آن گردنهء مهم بالا نرفت - و تو نمىدانى آن گردنه چيست ؟ - آزاد كردن برده است - يا اطعام كردن در روز گرسنگى - يتيمى از خويشاوندان را - يا مستمندى به خاك افتاده را » « 1 » .
سپس مىافزود : « خداوند متعال مىدانست كه همه قادر بر آزاد كردن بردگان
هامش
( 1 ) سوره بلد آيه 11 تا 16 .