2 - وصيّت امام سجّاد عليه السّلام و آخرين سخن آن حضرت
شيخ كلينى ( ره ) از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هنگامى كه ساعت آخر عمر امام سجّاد عليه السّلام فرا رسيد ، مرا به سينهاش چسبانيد و فرمود : « پسر جانم ، تو را وصيّت مىكنم به همان چيزى كه پدرم هنگام وفات ، به من وصيّت كرد ، همان كه پدر او نيز آن را به پدرم وصيّت نمود ، و آن اينكه : يا بنىّ ايّاك و ظلم من لا يجد عليك ناصرا الّا اللّه : « اى پسرم ! بپرهيز از ستم كردن به كسى كه يارى در برابر تو ، جز خداوند ندارد » . حضرت ابو الحسن عليه السّلام فرمود : « هنگامى كه امام سجّاد عليه السّلام در لحظهء وفات قرار گرفت ، از هوش رفت ، سپس چشمهاى خود را گشود و سورهء واقعه إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ و سورهء فتح إِنَّا فَتَحْنا لَكَ را تلاوت كرد ، سپس گفت : « حمد و سپاس خداوندى را كه وعدهء خود را در مورد ما تصديق نمود و زمين را ميراث ما قرار داد ، و در بهشت هر جا كه بخواهيم اقامت مىكنيم ، پس چه نيكو است پاداش عمل كنندگان » ، سپس همان ساعت بىآنكه چيز ديگرى بگويد ، از دنيا رفت .