صاحب اجتهاد و كرامات بودند و محمدباقر مجلسى ، در چنين فضايى پرورش يافت و آموزش ديد .
علامه مجلسى ، در علوم مختلف اسلامى همچون تفسير ، اصول و درايت ، علوم عقلى مانند فلسفه ، منطق ، رياضيات ، طب ، نجوم ، ادبيات و . . . سرآمد و چيرهدست بود .
وى همپاى مدارج علمى ، به مدارج معنوى و كمالات روحى نيز پرداخت و آن را ملاك معرفت دانست . اساتيد وى پدرش مجلسى اول و آقا حسين خوانسارى و مشايخ نقل وى مولانا محمد صالح مازندرانى ، فيض كاشانى ، سيد علىخان مدنى و شيخ حر عاملى بودند . شاگردانى هم كه در نزد وى درس گرفتند و آموختند ، از جمله : سيد نعمت الله جزائرى ، كمرهاى اصفهانى ، ماخورى بحرانى ، محمد باقر بيابانكى و . . . بودند .
مجلسى لقب « علامه » را از بزرگانى چون وحيد بهبهانى ، علامه بحرالعلوم و شيخ اعظم انصارى دريافت كرد و از سوى شاه سليمان صفوى به « شيخالاسلام » اصفهان منصوب شد كه بالاترين منصب دينى و اجرايى در آن روزگار بود و وى شخصاً و مستقيماً اهتمام به ادارهء امور شرعى مسلمانان مىكرد .
66 اثر از وى به يادگار مانده است كه 13 اثر به عربى و 53 اثر آن به فارسى است . اين عالم جليل القدر در مسجد عتيق اصفهان پس از 74 سال عمر پربار ، به خاك سپرده شد .
از تأليفات وى :
1 - بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار عليهم السلام
2 - مرآت العقول
3 - حق اليقين
4 - زاد المعاد
5 - عين الحياة و . . .
قرن چهاردهم
35 - محدث نورى ( 1254 - 1320 ق )
ميرزا حسين بن محمد تقى نورى طبرسى . محدث ، رجالى بزرگ و فقيه شيعى .