ظاهرى و باطنى و علم و عمل است » .
وى در مناظره و بحث ، تسلط و اشرافى به كمال داشت . در بحثى و با حضور حاكم عراق دربارهء امامت و ولايت ، علماى اهل سنت را مجاب و برآنها چيره شد ؛ به نحوى كه حاكم عراق مذهب تشيع را اختيار كرد و خطبههاى خود را به نام اميرالمومنين على و فرزندان پاك ايشان عليهم السلام مىخواند .
استادانى كه ابن فهد حلّى در نزد آنها شاگردى كرد و آموخت ، عبارتند از : شهيد اول ، فخرالمحققين ، فاضل مقداد سيورى ، شيخ على بن خازن فقيه حائرى و . . .
از جمله شاگردانى كه در محضر وى درس آموختند : شيخ على بن هلال جزائرى ، فقيه نامى شيعه ابن العشرة كروانى عاملى ، محمد نور بخش و . . .
ابن فهد پس از عمرى مجاهدة و مطالعه ، در 84 سالگى در كربلاى معلىّ درگذشت و خاكجاى وى كنار خيمهگاه قرار دارد .
از تأليفات وى :
1 - آداب الداعى
2 - استخراج الحوادث
3 - اسرار الصلاة
4 - التحصين فى صفات العارفين
5 - عدة الداعى ونجاح الساعى و . . .
قرن دهم
32 - ابن ابى جمهور احسائى ( حدود 840 - زنده در 902 ق )
ابوجعفر محمد بن زيدالدين ابى الحسن على بن حسامالدين بن ابى جمهور . عالم ، فقيه ، محدث ، متكلم و عارف بزرگ شيعه .
وى در احساء واقع در عربستان شرقى در كنار خليجفارس زاده شد و در همانجا به تحصيل علوم شرعى و ادبى پرداخت . پدر و نياى بزرگ وى ابراهيم ، از علماى بزرگ 2 احساء بودند و در چنين فضايى ابى جمهور پرورش يافت ؛ پس مىتوان گفت