موسى بن جعفر عليه السلام در حال سلامتى اين صدقه را داد ، صدقهاى كه در راه خدا قطعى و غير قابل بازگشت است و در آن بازگشتى - انشاءالله - وجود نخواهد داشت - به خاطر طلب خشنودى خداوند و سراى آخرت .
و براى مؤمنى كه به خدا و روز واپسين ايمان دارد فروش و بخشش و مهريه قرار دادن و تغيير چيزى از آن حلال نيست تا خداوند زمين و آنچه بر روى آن است به ارث بَرَد .
سرپرستى اين موقوفه را به على عليه السلام و ابراهيم واگذار كرد و در صورت فوت يكى از آنان ، قاسم را به فرد ديگر ضميمه مىكند .
و در صورت فوت يكى از اين دو ، اسماعيل را در كنار فرد ديگر قرار مىدهد و باز هم اگر يكى از اين دو نفر فوت كردند ، عباس را در كنار فرد ديگر قرار مىدهد و اگر يكى از اين دو فوت كردند ، بزرگترين فرزندم همراه فرد ديگر كار را به عهده مىگيرد و اگر از فرزندانم تنها يك نفر باقى ماند ، وى به تنهايى عهدهدار آن مىشود . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 251
مساهمون: السيد البروجردي
ص٢٥١