151 - ( 9 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه ايشان دربارهء لباسشوى و رنگرز ( و زرگر ) فرمود :
« هرچه از آنها دزديده شود و دليل روشنى براى دزديده شدن آن نداشته باشد ، ضامن كم و زياد آن خواهد بود و اگر بينه بياورد چيزى بر عهدهء او نيست و اگر دليل روشن و بينهاى نداشته باشد و ادعا كند كه مدعى خود آن را ربوده است در صورتى كه بر اين سخنش بيّنه نداشته باشد ، ضامن آن است . »
نظير بخش پايانى روايت در روايت دوم باب يكم از ابواب وديعه هست .
152 - ( 10 ) ابوبصير گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : لباسى به لباسشوى واگذار مىشود ، آنگاه وى ادعا مىكند كه از ميان لباسهايش دزديده شده است .
امام عليه السلام فرمود : بايد بينه بياورد كه از ميان اجناسش دزديده شده است . در اين صورت چيزى بر عهدهء او نيست و اگر تمام اجناسش دزديده شده است ، باز هم چيزى بر او نيست . »
153 - ( 11 ) ابوالصباح گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : لباسى را به لباسشوى مىدهم و او آن را مىسوزاند ( يا سوراخ مىكند ) .
امام عليه السلام فرمود : از وى غرامت بگير ؛ زيرا تو براى اصلاح ، آن را به وى دادى ، نه براى تباه كردنش . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: السيد البروجردي
ص١٣٩