5 - الخلاف
6 - التبيان و . . .
قرن ششم
18 - فضل بن حسن طبرسى ( حدود 469 - 548 ق )
امام سعيد ابوالفضل بن حسن طبرسى . مفسر ، فقيه ، محدث ، عالم به حساب ، جبر ، مقابله و نحو . ملقب به امين الدين يا امينالاسلام .
گويند وى در مشهد سناباد طوس متوطن بوده است . در 523 ق در سبزوار جايگير شد و به تعليم و تصنيف پرداخت . از جمله شاگردان وى مىتوان به حسن بن فضل طبرسى ( پسرش ) ، ابن شهرآشوب ، شيخ منتجب الدين ، قطب الدين راوندى ، شاذان بن جبرئيل قمى و . . . اشاره كرد . وى از شيخ ابوعلى پسر شيخ طوسى و شيخ عبدالجبار ، قاضى رازى كه در رى فقيه اماميه بوده ، روايت نموده و صحيفة الرضا عليه السلام از جمله مرويات اوست .
فرزند وى ( حسن بن فضل طبرسى ) و فرزند زادگانش همگى از اكابر روزگار و فقهاى بزرگوار بودند . وى در سبزوار درگذشت و پيكر پاكش را به مشهد مقدس منتقل كردند و در جوار حرم حضرت ثامنالائمه عليه السلام به خاك سپردند .
از تأليفات وى :
1 - مجمع البيان ( تفسير سترگ شيعى )
2 - الوسيط ( يا تفسير جوامع الجامع )
3 - الآداب الدينية للخزانة المعينية
4 - تفسير الكافى الشافى
5 - نثر اللئالى
6 - اسرار الامامه
7 - اعلام الورى باعلام الهدى و . . .