از زمان درگذشت و خاكجاى وى اطلاعى در دست نيست .
از تأليفات وى :
1 - الاعمال المانعه من دخول الجنه ( مانعات )
2 - ادب الامام و الماموم
3 - المسلسلات الاخبار
4 - الغايات
5 - العروس
6 - جامع الاحاديث النبويه
قرن پنجم
15 - سيد رضى ( 359 - 406 ق )
ابوالحسن محمد بن حسين موسوى معروف به سيد رضى و شريف رضى ، از بزرگان علماى شيعه ، بلغا ، شاعران نامدار و اشراف بغداد .
در بغداد زاده شد . نسب او از پدر به امام موسى كاظم عليه السلام و از طرف مادر به امام زينالعابدين عليه السلام مىرسد . در زمان پدر خود ابواحمد ، نقابت طالبيان بغداد ، سرپرستى همهء آنان ، قضاوت در مظالم و اميرى حاجيان را در حالى كه هفده سال بيشتر نداشت ، بر عهده گرفت .
چندى بهاءالدوله بويه وى را به عنوان جانشين خود در بغداد برگزيد و لقب « الشريف الجليل » را به وى خلعت داد . چندى پس از آن ، لقب « الرضى ذوالحسبين » و پس از آن « الشريف الاجل » را به وى پيشكش كرد .
روزگار سيد رضى با فرمانروايى آل بويه و مقارن با دورهء سوم خلافت عباسيان است كه به اين دوره از لحاظ تاريخى - فرهنگى « عصر زرين » مىگويند و از جهت تاريخ ادبيات عرب ، عصر شاعران سهگانه : متنبى ، سيد رضى و ابوالعلاء معرى است . به سيد