1842 - ( 13 ) در كتاب التهذيب روايت مىشود كه شخصى به امام صادق عليه السلام گفت : « من شخصى را بر مالى امين دانستم و آن را نزد وى امانت سپردم ، ولى او به من خيانت كرد و مالم را منكر شد .
امام عليه السلام فرمود : شخص امين به تو خيانت نكرد ، بلكه تو خائن را امانتدار خود قرار دادى . »
1843 - ( 14 ) معمر بن خلّاد از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه امام باقر عليه السلام همواره مىفرمود :
« امين به تو خيانت نكرد ، بلكه تو خائن را امانتدار خود قرار دادى . »
در كتاب المقنع اين حديث از امام صادق عليه السلام روايت شده است .
1844 - ( 15 ) محمد بن حسن صفار گويد : « به امام حسن عسكرى عليه السلام نوشتم : شخصى امانتى به ديگرى مىسپارد و او آن را در خانهء همسايهاش مىگذارد ، سپس گم مىشود . آيا در صورتى كه شخص امانتدار از دستور صاحب آن مخالفت و آن را از ملك خود خارج كرده ، ضامن آن است .
امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : ضامن آن است - انشاءالله . »
محمد بن على بن محبوب گويد : « شخصى به امام عليه السلام نوشت : فردى امانتى به ديگرى مىسپارد و به او دستور مىدهد آن را در منزل خود نگهدارد يا دستور نمىدهد ولى او آن را در خانهء همسايهاش مىگذارد . . . » ادامهء اين حديث ، همانند حديث پيشين است .
ارجاعات
گذشت :
در روايت پنجم از باب سوم از بابهاى مضاربه فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « پس از آنكه وى امين است ، غرامت برعهدهء او نيست . »
مىآيد :
در روايات باب يكم از بابهاى عاريه و باب بيستم ، بيست و يكم ، بيست و هشتم ، بيست و نهم ، سىام و سى و يكم از بابهاى اجاره ، مناسب با اين بحث خواهد آمد ؛ بدان مراجعه كنيد .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 1113
مساهمون: السيد البروجردي
ص١١١٣