و در روايات باب ششم ، روايتى كه بر اين مفاد دلالت دارد .
و در روايت دوم از باب يازدهم ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « هر كس كه به فرزند زن لعان شده تهمت زند ، حدّ بر او واجب است » .
و در روايت سوم از باب دوازدهم ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « و اگر كسى فرزند لعان شده را اى پسر زن زناكار بخواند ، حدّ مىخورد » .
و در روايت چهارم ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « اگرمردى به همسرش بگويد تو را باكره نيافتم و بيّنه نداشته باشد ، حدّ مىخورد » .
و در روايات و اشارات باب شانزدهم ، روايتى كه بر اين مفاد دلالت دارد .
باب 8 حكم موردى كه زنى كنيزش را به شوهرش ببخشد و شوهر با او آميزش كند و زن ابتدا انكار و سپس اقرار به هبه كند
1331 - 46579 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء زنى كه كنيزش را به شوهرش بخشيده بود و پس از آن شوهرش با كنيز آميزش كرد و كنيز حامله شد ، آنگاه زن انكار كرد كه كنيزش را به شوهرش بخشيده است و گفت وى خدمتگزار خودم است ولى چون ترسيد كه حدّ بر مرد جارى شود ، اقرار كرد كه كنيز را به شوهرش بخشيده است و چون به بخشش اقرار كرد ، حكم داد كه زن را حدّ زنند ؛ چرا كه شوهرش را متهم كرده بود » .
1332 - 46580 - ( 2 ) محمد بن قيس گويد : « از امام باقر عليه السلام شنيدم دربارهء زنى كه كنيزش را به شوهرش بخشيده و شوهرش با كنيز آميزش كرده و كنيز حامله شده ، پس از آن غيرت زنانهء زن پديدار شده و بخشش كنيز را به شوهر انكار كرده و گفته كه كنيز خودم است ولى آن زمان كه ترسيده مرد سنگسار شود ، پذيرفته كه كنيز را بخشيده بوده است و چون به بخشش اقرار كرد ، فرمود : او را حدّ زدند » .
ارجاعات
گذشت :
در روايات و اشارات باب يك از ابواب اقرار ، روايتى كه بر اين مفاد دلالت دارد .
و در روايات باب چهل و چهار از ابواب قضاء ، رواياتى كه بر ثبوت حدّ با اقرار دلالت دارد .