351 - 45597 - ( 3 ) سماعه گويد : « فرمود : شهادتدهندگان به باطل [ دروغ ] تازيانه مىخورند و براى آن حدّ خاصّى نيست و آن در اختيار امام است و آنان را مىگردانند تا مردم آنها را بشناسند .
فرمودهء خداوند عز و جل و شهادتشان را هرگز نپذيريد ؛ و آنها همان فاسقانند مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند . پرسيد : چگونه توبهاش معلوم مىشود ؟ حضرت فرمود : در حضور مردم خودش را تكذيب مىكند تا او را بزنند و از خداى خويش استغفار مىكند . پس اگر چنين كرد ، توبهاش آشكار مىشود . »
352 - 45598 - ( 4 ) امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « شهادت دهندهء به باطل [ دروغ ] تازيانهاى مىخورد و براى آن حدّ معيّنى نيست و آن در اختيار امام است و او را مىگردانند تا مردم او را بشناسند و چون پس از آن توبه كرد و اصلاح نمود ، شهادتش پذيرفته مىشود . »
353 - 45599 - ( 5 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « توبهء شهادت دهندهء به باطل [ دروغ ] اين است كه آنچه با شهادتش تلف كرده است ، بپردازد و شهادت دهندهء به باطل [ دروغ ] اگر شهادت به باطل [ دروغ ] از او معلوم گردد ، ضامن آن چيزى است كه با شهادتش تلف كرده است و آنچه را از آن موجود است ، به صاحبش بازگرداند . »
354 - 45600 - ( 6 ) اميرالمؤمنين عليه السلام پيوسته اگر شهادت دهندهء به باطل [ دروغ ] را دستگير مىكرد ، اگر غريب بود ، او را به قبيلهاش مىفرستاد و اگر بازارى بود ، او را به بازارش تا او را بگردانند . پس از آن ، چند روزى او را زندانى مىكرد ، سپس او را آزاد مىساخت .
ارجاعات
گذشت :
در باب پيشين .
مىآيد :
در باب بعدى ، مناسب اين باب ؛ مراجعه كنيد .