باب 1 وجوب پذيرش دعوت به تحمّل و اداى شهادت
و چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه گواهى و شهادت الهى را كه نزد اوست ، كتمان مىكند و خدا از اعمال شما غافل نيست .
« 1 » و شهود نبايد به هنگامى كه آنان را ( براى شهادت ) دعوت مىكنند خوددارى نمايند و از نوشتن ( بدهى خود ) چه كوچك باشد يا بزرگ ملول نشويد ( هر چه باشد بنويسيد ) اين ، در نزد خدا به عدالت نزديكتر و براى شهادت مستقيمتر و براى جلوگيرى از ترديد و شك ( و نزاع و گفتگو ) بهتر است . « 2 »
و بايد كسى كه امين شمرده شده ( و بدون گرو ، چيزى از ديگرى گرفته ) ، امانت ( و بدهى خود را به موقع ) بپردازد و از خدايى كه پروردگار اوست ، بپرهيزد و شهادت را كتمان نكنيد و هر كس آن را كتمان كند ، قلبش گنهكار است و خداوند به آنچه انجام مىدهيد ، داناست . « 3 »
خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد ؛ و هنگامى كه ميان مردم قضاوت مىكنيد به عدالت قضاوت كنيد . خداوند ، اندرزهاى خوبى به شما مىدهد . خداوند شنوا و بيناست . « 4 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! كاملًا قيام به عدالت كنيد براى خدا شهادت دهيد اگر چه ( اين گواهى ) به زيان خود شما ، يا پدر و مادر و نزديكان شما بوده باشد ؛ ( چرا كه ) اگر آنها غنى يا فقير باشند ؛ خداوند سزاوارتر است كه از آنان حمايت كند . بنابراين از هوى و هوس پيروى نكنيد ؛ كه از حقّ ، منحرف خواهيد شد و اگر حقّ را تحريف كنيد يا از اظهار آن ، اعراض نماييد ، خداوند به آنچه انجام مىدهيد ، آگاه است . « 5 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! همواره براى خدا قيام كنيد و از روى عدالت ، گواهى دهيد .
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 140 .
( 2 ) . همان / 282 .
( 3 ) . همان / 283 .
( 4 ) . نساء 4 / 58 .
( 5 ) . همان / 135 .