وى در كوفه زاده شد و اصالتاً ايرانى بود . براى تعالى و نشر تعاليم اسلام و معارف خاندان رسول صلى الله عليه و آله همراه با برادر خود حسن بن سعيد به اهواز رهسپار شد و براى اعتلاى اسلام و شيعه بسيار كوشيد . پس از درگذشت برادرش ، از آنجا به قم رفت و در خانهء حسن بن ابان جاى گرفت و دانشمندان و شخصيتهاى بسيارى از وى روايت شنيدند .
روايات وى ، در بسيارى از نامآورترين كتب شيعه چون : كافى ، تهذيب ، استبصار ، منلايحضره الفقيه ، وسائل الشيعه و . . . نقل و به آن استناد شده است .
به گفتهء شيخ طوسى ، وى و برادرش از اصحاب امام رضا ، امام جواد و امام هادى عليهم السلام بودند .
وى در قم درگذشت .
تأليفات وى و برادرش بيش از 30 جلد است كه برخى آورده شد .
تأليفات وى ( و برادرش ) :
1 - المناقب
2 - كتاب الزيارات
3 - كتاب التقية
4 - الرد على الغلاه 5 - المثالب و . . .
11 - ابن اعثم كوفى ( ؟ - 314 ق )
ابومحمد احمد بن على ، معروف به ابن اعثم كوفى الكندى ، محدث ، شاعر و تاريخنگار بزرگ شيعى .
از زادگاه و زادروز وى هيچ اطلاعى در دست نيست و حتى در نام و نسب وى اختلاف است . برخى نام وى را احمد و برخى محمد آوردهاند . همچنين لفظ « اعثم » را كه لقب پدر وى بود ، گاهى دربارهء خود وى « ابن اعثم » به كار بردند .
ياقوت حموى در معجم الادبا ابياتى از وى آورده است و نيز در ارشاد الاريب الى معرفه الاديب ، حموى از وى چنين ياد مىكند :
« مورخ است و شيعى مذهب و نزد اهل حديث ضعيف شمرده مىشود » ؛ كه البته سخن حموى از جهت بغض و كينهاى است كه به تشيع دارد .