تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
89 - 45335 - ( 16 ) ابواسحاق همدانى گويد : « چون اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام محمد بن ابى بكر را بر مصر و توابع زير نظر آن گمارد ، نامه‌اى براى او نوشت . ( تا آن كه گويد ) : و در يك قضيّه ، دو قضاوت گوناگون مكن كه كارت لوث مىشود و از حق منحرف مىشوى . »

ارجاعات

مىآيد :

در روايت دوم از باب دهم ، اين گفته كه : « چرا مرا در حالى كه جنايتى و خيانتى نكرده‌ام ، بر كنار نمودى ؟ حضرت فرمود : من ديدم كه سخنت بلندتر از سخن خصم است . » و در روايت دوّم از باب يازدهم ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « زبان قاضى پشت دلش است . اگر به نفع اوست ، مىگويد و اگر به ضرر اوست ، نمىگويد . » و در روايات باب هفتم از ابواب احكام عمومى حدود ، چيزى كه مناسب با اين باب است .

باب 7 آغازگر طرح دعوى در نزد قاضى

90 - 45336 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « زمانى كه با طرف خود نزد والى يا قاضى مىروى ، تو در سمت راست او باش ؛ منظور حضرت ، سمت راست خصم است . » 91 - 45337 - ( 2 ) فقه الرضا عليه السلام : « زمانى كه براى حكم نزد حاكمى مىروى ، توجه داشته باش كه سمت راست خصمت باشى و اگر دو طرف نزد حاكم بروند و هر كدام از آن دو ادّعايى بر همراهش دارد ، در اين صورت آن كس كه ادّعايى را اول مىكند ، شايسته‌تر از همراهش است كه از او شنيده شود . ولى اگر هر دو با هم ادعايى بكنند ، حق ادّعا براى كسى است كه سمت راست خصمش قرار گرفته است . »