تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 1049

مساهمون:

ص١٠٤٩
1825 - 47074 - ( 3 ) محمد بن مسلم گويد : « در خدمت امام صادق عليه السلام سمت چپ ايشان نشسته بودم و زراره سمت راست ايشان بود . ابوبصير خدمت امام رسيد و گفت : اى ابوعبدالله [ / امام صادق عليه السلام ] ، دربارهء كسى كه به خدا شك كرده است ، چه مىگوييد ؟ حضرت فرمود : اى ابو محمد [ / كنيهء ديگر ابوبصير ] او كافر است . ابوبصير پرسيد : به رسول خدا شك كرده است ؟ حضرت فرمود : او كافر است . محمد بن مسلم گويد : پس از آن امام به زراره توجهى كرد و فرمود : تنها در صورتى كه انكار كند ، كافر مىشود . » 1826 - 47075 - ( 4 ) در فقه الرضا آمده است : « روايت مىكنيم كه هر كس پس از آن كه بر فطرت اسلام متولد شده به خداوند شك كند ، او را توبه نمىدهند . روايت مىكنم كه با شك و انكار ، عمل سودمند نيست و روايت مىكنم كه هر كس شك كند يا گمان برد و بر يكى از اين دو بماند ، عمل خويش را تباه ساخته است و روايت مىكنم دربارهء فرمودهء خداوند عز و جل : و بيشتر آنان را بر سر پيمان خود نيافتيم ؛ ( بلكه ) اكثر آنان را فاسق و گنهكار يافتيم « 1 » ؛ كه حضرت فرمود : اين آيه دربارهء شك كنندگان نازل شده است و روايت مىكنم دربارهء فرمودهء خداوند متعال : آنان كه ايمان آوردند و ايمان خود را با شرك و ستم نيالودند « 2 » ، كه فرمود : منظور شك است و شك كننده در آخرت ، مثل شك كنندهء در دنياست . » 1827 - 47076 - ( 5 ) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « شك و ترديد ، كفر است . »
هامش
( 1 ) . اعراف ، 7 / 102 . ( 2 ) . انعام ، 6 / 82 .