نمىداند در تمام احكام در حكم شخصى است كه فراموش كرده است .
( 1 )
مسألهء 5 - اگر بميرد و بر ( گردن ) او نماز طواف باشد
قضاء آن بر فرزند بزرگترش واجب است .
( 2 )
مسألهء 6 - اگر توانايى بر قرائت صحيح نداشته باشد
و برايش ممكن نباشد كه ياد بگيرد به همان نحوى كه برايش ممكن است نماز را بخواند و صحيح است . و اگر تلقين كردن به او ممكن است احتياط همين است .
و احتياط آن است كه به شخص عادلى اقتدا كند ليكن نبايد - به آن اكتفا كند كما اينكه به نايب نبايد اكتفاء نمايد .
( 3 )
گفتارى دربارهء سعى
( 4 )
مسألهء 1 - بعد از دو ركعت نماز طواف ، سعى بين صفا و مروه واجب است
، و واجب است كه هفت شوط باشد كه از صفا تا مروه يك شوط است ، و از مروه تا صفا شوط ديگر . و واجب است از صفا شروع و به مروه ختم شود ، و اگر برعكس سعى كند باطل است ، و ( اگر برعكس كرد ) هر جا يادش آمد واجب است اعاده كند و لو اينكه در بين سعى باشد .
( 5 )
مسألهء 2 - احتياطا واجب است شروع كردن به سعى از جزء اول صفا باشد
و اگر روى بعضى از پلّههاى كوه صفا برود و شروع نمايد كفايت مىكند ، و واجب است كه در جزء اول مروه ختم شود و روى بعضى از پلّهها رفتن كفايت مىكند ، و پياده و سواره سعى نمودن جايز است و افضل آن است كه پياده باشد .
( 6 )
مسألهء 3 - در سعى ، نه طهارت از حدث و نه از نجاست و نه ستر عورت معتبر نيست
اگر چه احتياط آن است كه طهارت از حدث داشته باشد .
( 7 )
مسألهء 4 - واجب است كه سعى بعد از طواف و نماز آن باشد
پس اگر آن را بر طواف مقدّم بدارد ، بايد بعد از طواف آن را اعاده نمايد و لو اينكه از روى علم و عمد نباشد .
( 8 )
مسألهء 5 - واجب است كه سعى ، از راه متعارف باشد
پس انحراف زياد از راه متعارف جايز نيست .
بلى سعى كردن از طبقه فوقانى يا از طبقهء تحتانى اگر درست شود به شرط اينكه سعى بين دو كوه باشد - نه بالا يا پايين آنها - جايز مىباشد .
و احتياط آن است كه از راهى كه قبل از احداث دو طبقه متعارف بوده سعى نمايد .