« اقاموا حروفه ، و حرفوا حدوده ، فهم يروونه و لا يرعونه ، و الجهال يعجبهم حفظهم للرواية ، و العلماء يحزنهم تركهم للرعاية » « 1 » .
ترجمه نزديك به معنا اين است كه : « حروف قرآن را اقامه كردند و حدودش را تحريف كردند ، قرآن را روايت مىكنند ولى آن را رعايت نمىكنند ، جاهلان از اين كه قرآن را حفظ كردهاند خشنودند و علما از ترك رعايت قرآن ، غمگين هستند » .
و باز از امام صادق - عليه السلام - روايت شده است كه :
« ان رواة الكتاب كثير ، و ان رعاته قليل فكم مستنصح للحديث ، مستغش للكتاب فالعلماء يحزنهم ترك الرعاية ، و الجهال يحزنهم حفظ الرواية » « 2 » .
« راويان قرآن زيادند و رعايتكنندگان حدود قرآن كم هستند چه بسيار كسانى كه حديث را نصيحتگرانه نقل مىكند در حالى كه در كتاب غش روا مىدارد . علما از ترك رعايت قرآن رنج مىبرند . و جاهلان هم و غمشان حفظ قرآن است و اين مسئله رنجشان مىدهد » .
از جمله دلايلى كه اشاره مىكند به مقصود تحريف كه عدم شناخت تأويل است نه نقص و زيادى حروف ، كلمات آيات و سور قرآن ، روايتى است از امام محمد باقر - عليه السلام - كه مىفرمايد :
« ما يستطيع احد ان يدعي : ان عنده جميع القرآن ظاهره و باطنه ، غير الاوصياء . . . » « 3 » .
« هيچكس نمىتواند ادعا كند كه : نزد او همهء قرآن است ؛ ظاهرش و باطنش ، جز اوصياء . . . » .
و باز از امام باقر روايت شده است كه مىفرمايد :
« لو لا انه زيد في كتاب اللّه و نقص ما خفى حقنا على ذي حجى و لو قد قام قائمنا صدقه القرآن » « 4 »
هامش
( 1 ) ر ك : الكافى ، ج 8 ، ص 53 . البحار ، ج 75 ، ص 359 . الوافى ، ج 5 ، ص 274 . المحجة البيضاء ، ج 2 ، ص 264 و البيان خوئى ، ص 249 .
( 2 ) الكافى ، ج 1 ص 39 . و آلاء الرحمن ، ج 1 ، ص 27 .
( 3 ) الكافى ، ج 1 ، ص 178 . بصائر الدرجات ، ص 193 . الوافى ، ج 2 ، ص 130 . و تفسير البرهان ، ج 1 ، ص 12 و 15 .
( 4 ) تفسير البرهان ، ج 1 ، ص 22 . تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 13 و در حاشيه به نقل از : البرهان و به نقل از :
البحار ، ج 19 ، ص 30 . و از : اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 43 - 44 . و تفسير صافى ، مقدمه ، ص 41 .