اين انسان شگفتانگيز ، اختراع و تقليد مىكند ، مىسازد ، ويران مىكند راست مىگويد و دروغ مىگويد ، اصلاح مىنمايد ، تباه مىگرداند ، سخت است و نرم ، مىخندد و مىگريد ، دوست ميدارد و دشمن ميدارد ، صفا مىورزد و نيرنگ مىبازد ، داد مىكند و ستم روا ميدارد ، ايمان مىآورد و كافر مىگردد .
انسان ، افسر پادشاهى آفريدگان روى زمين را بر سر دارد . در آغاز آفرينش از غارها خانه مىگرفت سپس به ساختن خانه پرداخت . كاخها و آسمانخراشها بر پاى كرد ، سپس به كيهانها راه جست تا آنجا كه بر كرهء ماه پاى گذاشت و اينك مىكوشد ، به ديگر سيارهگان راه يابد .
آيا اين برجستگيهاى طبيعى و نكات ژرف و عميق فكرى در انسان از روى تصادف به وجود آمده است ؟ يا پروردگارى عظيم و آفرينندهاى حكيم انسان را آفريده است تا در روى زمين خليفهء او و سرور كائنات باشد ؟
« أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً »
آيا انسان مىپندارد كه او را سر خود رها ميكنند ؟
( آيا انسان چنين مىپندارد كه به حال بازيچهاى ، به خود واگذاشته شده است ؟
سورهء قيامت آيهء 36 )
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ »
آيا مىپنداريد ما به بيهوده شما را آفريديم شما به سوى ما باز نمىآييد ؟ ) سوره مؤمنون آيه 115