آسمان در قرآن داراى معانى چند است ، به معناى سقف خانه نيز آمده است .
« فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ »
( پس به سببى به آسمان كشيده شد و امتداد يافت . سورهء حج - آيهء 15 ) .
آسمان به معناى ابر نيز آمده است . خدا فرمايد :
« وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً »
( و از ابر باران فرو فرستاد - سورهء بقره - آيهء 22 )
« يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً »
. ( از ابر ، باران فراوان مىفرستيم . سورهء نوح - آيهء 11 ) آسمان به معناى كرات نيز آمده است : خداى فرمايد :
« وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً »
( و بر بالاى آنها هفت كره سخت ساختيم .
نباء - آيهء 12 ) آسمان به معناى بهشت و دوزخ نيز هست . خدا فرمايد :
« خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ »
( هميشه در آنجا مىمانيد تا زمانى كه آسمانها و زمين دوزخ ، ادامه دارد . سورهء هود - آيهء 107 )
آسمان بهشت ، عرش است ، و آسمان دوزخ ، طبقهء بالاتر از آنست .
آسمان به معناى جهت نيز آمده است . خدا فرمايد :
« قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ »
( برگرداندن روى ترا به جهت بالا مىبينم . سورهء بقره آيهء 144 ) .
آسمان به معناى فضاى وسيع نيز هست . خدا فرمايد :
« وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ »
( هر كس را خواست گمراه سازد سينهاش را تنگ و دشوار مىكند ، گويى به فضاى بالا مىرود . « 1 » سورهء انعام . آيهء 125 )
« فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ »
به صورت ابر بر برمىگردد و در آسمان به هر ترتيب كه بخواهد گسترده مىشود . سورهء روم آيهء 48 )
هامش
( 1 ) - اين آيه به رقت هوا و نبودن ان در بالاى زمين رو به آسمان نيز دلالت دارد . ( م )