را قرائت مىكرد ، مىگفت :
« سبحان ربّى الأعلى »
. اين معنى از على عليه السّلام نيز روايت شده است .
351 . ابى امامه گويد : بعد از حجّة الوداع با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نماز مىخواندم و آن حضرت زياد سورهء «
لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ
» را قرائت مىفرمود ، و چون آيهء :
أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى
( آيا آن خدا قادر نيست مردگان را زنده كند ؟ ) را مىخواند ، شنيدم مىفرمود :
بلى و انا على ذلك من الشّاهدين .
« چرا قادر است ؛ من نيز به آن گواهى مىدهم » .
مؤلّف : در اين معنى روايات ديگرى نيز وجود دارد با مختصر اختلافى در آنچه آن حضرت مىگفت .
352 . ابو هريره گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون آيهء :
وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها ، فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
را تلاوت مىفرمود ، اندكى مكث مىكرد ، بعد مىگفت :
اللّهمّ آت نفسى تقويها ، و زكّها أنت خير من زكّاها ، أنت وليّها و موليها .
« خدايا ، به من پرهيزكارى ده ، و جانم را پاكيزه كن ، كه تو بهترين پاكيزهكنندهء آن ، و تو سرپرست و مولاى آنى » . اين را مىفرمود در حالى كه مشغول نماز بود .
ملحقات
358 ) ابو سعيد خدرى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پيش از خواندن قرآن مىگفت :
اعوذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم
« پناه مىبرم به خدا از شيطان رانده شده » .
359 ) امام باقر عليه السّلام ضمن حديثى فرمود : صداى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در خواندن قرآن از همهء مردم دلرباتر بود .
360 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : جبرئيل به من دستور داد ايستاده قرآن بخوانم . . .