295 . ابو سعيد خدرى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در نماز قبل از اشتغال به قرائت
« أعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم »
مىگفت .
296 . شيخ صدوق رحمه اللَّه گويد : نماز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از همهء مردم كاملتر و مختصرتر بود ، وقتى داخل نماز مىشد پس از گفتن
« اللَّه اكبر »
بلافاصله مىگفت :
« بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم »
« 1 » .
297 . امام باقر عليه السّلام فرمود : دو نفر از اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در كيفيت قرائت نماز آن حضرت اختلاف كردند ، براى روشن شدن آن به ابىّ بن كعب نامه نوشتند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چند بار در نماز مكث مىكرد ؟ او پاسخ داد :
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در حال قرائت دو جا مكث مىكرد : يكى پس از فراغت از فاتحة الكتاب ، و ديگرى پس از پايان يافتن سوره .
مؤلف : صدوق اين حديث را به طور مفصل روايت كرده و در آن آمده كه مكث اول پس از تكبيرة الاحرام ، و مكث دوم پس از فراغ از قرائت و قبل از رفتن به ركوع بوده است .
298 . سمره و ابىّ بن كعب روايت كردهاند كه مكث اول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از تكبيرة الاحرام و دومى بعد از پايان يافتن سورهء حمد بوده است .
299 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در نماز « صبح » سورههايى مانند
« عَمَّ يَتَساءَلُونَ »
و
« هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ »
[ و «
هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ
» ] و «
لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ »
و مانند آن را مىخواند . و در نماز « ظهر » مانند سورههاى «
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ
» و
« وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها »
و
« هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ »
و مانند آن را قرائت مىكرد . و در نماز « مغرب » سورههاى كوتاهترى چون «
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
» و «
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ
» و
« إِذا زُلْزِلَتِ »
را مىخواند . و در نماز « عشاء » آنچه در نماز « ظهر » و
هامش
( 1 ) از اين روايت معلوم مىشود كه آن حضرت در هنگام عجله و گاه براى رعايت حال عموم ، أعوذ باللَّه نمىگفت .