حديث كرد ما را ابو الحسن محمد بن ابراهيم بن اسحق فارسى گفت كه حديث كرد مرا ابو سعيد رميحى گفت كه خبر داد ما را عبد العزيز بن اسحق گفت كه حديث كرد مرا محمد بن عيسى بن هرون واسطى گفت كه حديث كرد ما را محمد بن زكرياء مكى گفت كه خبر داد مرا سيف مولاى حضرت جعفر بن محمد گفت كه حديث كرد مرا آقاى من جعفر بن محمد از پدرش از جدش عليهم السلام كه فرمود حضرت حسين بن على بن ابى طالب عليهما السلام نماز ميكرد كه مردى در پيش رويش گذشت بعضى از همنشينان آن حضرت او را نهى كردند چون حضرت از نماز فارغ شد به آن نهىكننده فرمود كه چرا آن مرد را نهى كردى عرض كرد يا ابن رسول اللَّه در ميان تو و محراب مانع شد حضرت فرمود واى بر تو بدرستى كه خداى عز و جل به من از آن نزديكتر است كه كسى در ميانهء من و او مانع شود .
« باب بيست و نهم » در بيان نامهاى خداى تبارك و تعالى و فرق ميانهء معانى آنها و معانى نامهاى آفريدگان
حديث كرد ما را محمد بن على ماجيلويه « ره » گفت كه حديث كرد ما را على بن ابراهيم بن هاشم از مختار بن محمد بن مختار همدانى از فتح بن يزيد جرجانى از حضرت ابو الحسن يعنى امام موسى كاظم ( ع ) يا امام رضا يا امام على نقى عليهما السلام كه ميفرمود او است لطيف و آگاه و شنوا و بينا و يكتا و يگانه و پناه محتاجان تا قول آن حضرت كه خداى آفريدگار و صاحب لطف بزرگوار چيزى را از چيزى نيافريده و نساخته كه در باب دويم گذشت با ما قبل و ما بعد آن و چون محض تكرار بود لهذا بحواله اكتفاء كردم .
حديث كرد ما را على بن احمد بن محمد بن عمران دقاق « رضى » گفت كه حديث كرد ما را محمد بن يعقوب كلينى « ره » گفت كه حديث كرد ما را على بن محمد از محمد بن