حميد ، از ابو حمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : به آن حضرت عرض كردم كه : فداى تو گردم ! چه مىفرمايى در باب مسلمانى كه به نزد مسلمانى ديگر آيد كه او را زيارت كند ، و آن مسلمان در منزل خود باشد . پس رخصت طلبد كه بر او داخل شود ، و او را رخصت ندهد و به سوى او بيرون نيايد . فرمود كه : « اى ابوحمزه ! هر مسلمانى كه به نزد مسلمانى ديگر آيد ، در حالتى كه زيارتكننده يا جوياى حاجتى باشد ، و آن مسلمان در منزل خود باشد ، و رخصت طلبيد كه بر او داخل شود ، و او را رخصت ندهد و به سوى او بيرون نيايد ، پيوسته در لعنت خداى عز و جل باشد ، تا يكديگر را ملاقات كنند و به هم رسند » . عرض كردم كه : در لعنت خدا باشد تا به هم رسند ؟ فرمود : « بلى ، اى ابوحمزه ! » .
باب در بيان حال كسى كه برادرش از او يارى جويد و . . .
156 . باب در بيان حال كسى كه برادرش از او يارى جويد ، و او را يارى نكند
2792 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد و ابو على اشعرى ، از محمد بن حسّان ، از محمد بن على ، از سعدان ، از حسين بن امين ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « هر كه بخل كند به يارى كردن برادر مسلمانش ، و بخل كند به قيام نمودن از براى او در حاجتى كه دارد ، مبتلا شود به يارى كردن كسى كه بر يارى او گناهكار شود ، و خدا او را مزد ندهد » .
2793 / 2 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از ابن مسكان ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « كدام مردى از شيعيان ما است كه مردى از برادرانش به نزد او آيد ، و به او يارى جويد در حاجتى كه دارد ، و او را يارى نكند ، با آنكه مىتواند كه او را يارى كند ( يعنى هيچيك از شيعيان ما چنين نكند ) ، مگر آنكه خداى عز و جل او را مبتلى گرداند ، بر روا كردن حاجتهاى غير او از دشمنان ما ، كه خدا او را در روز قيامت ، بر آن حاجتها كه روا كرده عذاب كند » .
2794 / 3 . ابو على اشعرى ، از محمد بن حسّان ، از محمد بن اسلم ، از خطّاب بن مصعب ، از سدير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هيچ مردى يارى برادر مسلمان خود را وا نگذاشته ، تا آنكه در آن سعى كند و با او مواسات و برابرى نمايد ، مگر آنكه مبتلا شده است به يارى كردن كسى كه گنهكار شود ، و مزد داده نشود » .
2795 / 4 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از احمد بن محمد بن عبداللَّه ، از على بن