مرد مؤمن و زن مؤمنهاى كه در گذشته از اوّل دنيا ، يا كسى كه آينده است تا روز قيامت .
به درستى كه در روز قيامت بندهاى هست كه امر مىشود كه او را به سوى آتش جهنّم برند ، و او را بر رو مىكشند كه به جهنّم برند ؛ پس مردان مؤمن و زنان مؤمنه عرض مىكنند كه :
پروردگارا ! اين همان است كه ما را دعا مىكرد ، پس ما را در حقّ او شفيع گردان . و خداى - تعالى - ايشان را در حقّ او شفيع مىگرداند ، و به اين سبب نجات مىيابد » .
3237 / 6 . على ، از پدرش روايت كرده است كه گفت : عبداللَّه بن جندب را در عرفات ديدم و وقوف و ايستادن كسى را نديدم كه از وقوف او نيكوتر باشد . پيوسته دستهاى خود را به سوى آسمان كشيده و قطرات آبِ ديدهاش بر رخسارهايش روان بود ، تا آنكه به زمين مىرسيد . و چون مردم باز گشتند ، به او گفتم كه : يا ابامحمد ! وقوف كسى را نديدم كه از وقوف تو بهتر باشد . گفت : به خدا سوگند كه دعا نكردم ، مگر از براى برادران خود . و علَّتش آن است كه حضرت ابوالحسن موسى بن جعفر عليه السلام مرا خبر داد كه : « هر كه از براى برادر خود دعا كند در غيبت او ، از عرش او را ندا كنند كه : از براى تو است صد هزار برابر آن ، پس من ناخوش داشتم و نخواستم كه صد هزار چندان مضمون را وا گذارم از براى يكى ، كه نمىدانم مستجاب مىشود يا نه » .
3238 / 7 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد و على بن ابراهيم ، از پدرش هر دو ، از ابنمحبوب ، از ابنرئاب ، از ابوعبيده ، از ثوير بن ابىفاخته كه گفت : شنيدم از حضرت على بن الحسين عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه فرشتگان چون بشنوند كه مؤمن از براى برادر مؤمن خود دعا مىكند در غايبانه ، يا او را به نيكى ياد مىنمايد ، مىگويند كه :
خوب برادرى هستى تو از براى برادرت ؛ از برايش به نيكى دعا مىكنى و او از تو غائِب است ، و او را به خوبى ياد مىنمايى . به حقيقت كه خدا در برابر آنچه از براى او سؤال كردى به تو عطا فرمود ، و بر تو ثنا گفت دو برابر آنچه تو بر او ثنا گفتى ، و تو را است فضل و افزونى بر او . و چون از او بشنوند كه برادرش را به بدى ياد مىكند و بر او نفرين مىكند ، به او مىگويد كه : بد برادرى هستى تو از براى برادرت . بازايست از بدگويى و نفرين او ، اى آن كسى كه خدا گناهان و عيبهاى تو را پوشيده ! و متوجّه احوال و كار خود باش و كار به مردم مدار ، و خدا را حمد كن كه بر تو پوشيده . و بدان كه خدا از تو به بندهء خود داناتر است و او را بِه از تو مىشناسد » .
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 387
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٨٧