هر كه شك كند در آنچه ما در آنيم ، با ايشان ابتدا به جدال و گفتگو منماييد . و هر كه از برادران شما به سؤال كردن [ و درخواست ] از شما محتاج شود ، به حقيقت كه با او خيانت كردهايد . بعد از آن ، اين آيه را مىخواند كه : « إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً » « 1 » ؛ يعنى : « به درستى كه ما آماده كردهايم از براى ستمكاران ؛ يعنى ناگرويدگان - چنان كه در آيات باب ولايت گذشت - ، آتشى را كه احاطه نموده است به ايشان سراپردهء آن ، و گرداگرد ايشان را فرو گرفته ، و اگر از تشنگى فريادخواهى كنند ، فريادرسيده شوند به آبى كه مانند روى يا مسِ گداخته است ، ( يا چرك و ريم « 2 » دوزخيان كه در جوش باشد ) ، و چون پيش ايشان برند ، بريان كند روىهاى ايشان را از شدّت حرارت . بد آشاميدنى است ( آن آبى كه چون مهل است ) ، و بد تكيهگاهى است آتش دوزخ » . « 3 » باب در بيان اقسام مردمان
164 . باب در بيان اقسام مردمان
2841 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط ، از سليم ، مولاى طربال ، كه گفت : حديث كرد مرا هشام ، از حمزة بن طيّار كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه : « مردمان بر شش قسماند » . حمزه مىگويد كه : عرض كردم كه : آيا مرا دستورى مىدهى كه آن اقسام را بنويسم ؟ فرمود : « آرى » . عرض كردم كه : چه بنويسم ؟ فرمود : « بنويس كه اهل وعيد ، از اهل بهشت و اهل دوزخاند ، و بنويس كه : « وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً » « 4 » » - كه ترجمهء آن مذكور خواهد شد - . حمزه مىگويد كه : عرض كردم كه : اين گروه كيستند ؟ فرمود كه : « وحشى ( يعنى كشندهء حمزهء سيّدالشّهدا ) ، از جملهء ايشان است » . و فرمود كه : « بنويس « وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ » « 5 » » - كه ترجمهء آن مىآيد - « 6 » . و فرمود كه : « بنويس