7 . باب در بيان ضرر مردن علما 155
8 . باب در بيان همنشينى با علما و صحبت ايشان 157
9 . باب در بيان سؤال كردن از عالم و مذاكره نمودن با او 159
10 . باب در بيان بذل و بخشش علم 163
11 . باب در بيان نهى از گفتار بى علم 165
12 . باب در بيان آنكه عمل مىكند بى علم 169
13 . باب در بيان عمل كردن به علم 171
14 . باب در بيان آنكه علم خويش را آلت خوردن مال مردم ساخته و آنكه به آن فخر و مباهات مىنمايد 175
15 . باب در بيان لزوم حجّت بر عالم و سخت گرفتن امر بر او 177
16 . باب نوادر 179
17 . باب در بيان روايت كردن كتابها و حديث و فضيلت نوشتن به توشيحات 189
18 . باب در بيان تقليد 195
19 . باب در بيان حرمت بدعتها و رأى و قياسها 197
20 . باب در بيان وجوب رد به سوى كتاب خدا و سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله و بيان اينكه چيزى نيست از حلال و حرام و همهء آنچه مردم به سوى آن محتاجند ، مگر آنكه كتاب و يا سنتى در باب آن وارد شده است 213
21 . باب در بيان وجه اختلاف كه در حديث است 221
22 . باب در بيان فراگفتن سنت پيغمبر صلى الله عليه و آله و گواهان كتاب خدا 239
[ 3 ] كتاب توحيد 245
1 . باب در بيان حدوث ( و از سرنو پيدا شدن عالم و اثبات آنكه آن را احداث فرموده ) 247
2 . باب در بيان اطلاق و بى قيدى گفتار به آنكه خدا چيزى است 273
3 . باب در بيان آنكه خدا شناخته نمىشود ، مگر به خود آن جناب بر خويش 283
4 . باب در بيان كمتر چيزى از شناختن خدا كه كافى باشد 285
5 . باب در بيان معبود و آنكه او را پرستش مىنمايند 287
6 . باب در بيان كون و مكان ( كه بودن و جاى بودن است ) 289
7 . باب در بيان نسبت و وصف پروردگار 299
8 . باب در بيان نهى از سخن گفتن در كيفيت و چگونگى خدا 305
9 . باب در بيان باطل كردن ديدن خدا به چشم سر ( در دنيا و در آخرت ) 311
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 904
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٩٠٤