730 / 3 . احمد بن محمد ، از محمد بن حسن ، از على بن اسماعيل ، از صفوان بن يحيى ، از ابن مسكان ، از حارث بن مغيره از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : ما در امر آنچه امّت به آن محتاج باشند ، و در فهم و حلال و حرام ، جارى مجراى يك نفريم . و امّا رسول خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام ، ايشان را آن فضيلت و زيادتى است كه دارند » .
59 . باب در بيان اينكه امام عليه السلام ، امامى را كه بعد از اوست مىشناسد ، و بيان اينكه قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها »
در شأن ايشان نازل شد
731 / 1 . حسين بن محمد ، از مُعلّى بن محمد ، از حسن بن على وشّاء ، از احمد بن عائذ ، از ابن اذينه ، از بُريد عِجلى روايت كرده است كه گفت : سؤال كردم از امام محمد باقر عليه السلام از قول خداى عزّوجلّ :
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ »
« 1 » ، يعنى : « به درستى كه خدا امر مىفرمايد شما را به آنكه ادا كنيد امانتها را به سوى اهل آنها ( كه آنها را به صاحبان آنها برسانيد ) و چون خواهيد كه حكم كنيد در ميان مردمان به آنكه حكم كنيد ، به راستى و انصاف » ( كه بر طريقهء شريعت مقدّسه باشد و خالى باشد از شائبهء حيف و ميل ) .
حضرت فرمود كه : « خدا ما را قصد فرموده و امر نموده كه امام اوّل برساند به امامى كه بعد از اوست ، كتابها و علم و سلاح پيغمبر را و چون حكم كنيد در ميان مردمان به آنكه حكم كنيد به آن عدل و راستى كه در دست شما است . بعد از آن به مردمان فرموده كه :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
» ( كه ترجمهء آن گذشت ) و حضرت فرمود كه : « خدا ما را به خصوص قصد نموده و همهء مؤمنان را تا روز قيامت به طاعت و فرمانبردارى ما امر فرموده ، و بعد از آنچه مذكور شد در قرآن چنين است كه :
« فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ »
، يعنى : « پس اگر با هم نزاع و خلافى داشته باشيد در چيزى - از امور دينيّه - پس باز گردانيد آن را به سوى خدا و فرستادهء او كه محمد است » ( يعنى : به حكم خدا و محمد رجوع كنيد . و چون سنيّان مخاطبين
تَنازَعْتُمْ
و ما بعد آن را واليان امر و
هامش
( 1 ) . نساء ، 58 .