كوشانپور » را مىتوان نام برد .
حاج محمّد حسين كوشانپور ، فرزند زين العابدين ، به سال 1273 هجرى شمسي در خونسار چشم به دنيا گشود ، أو از همان روزگار كودكى داراى هوش واستعداد سرشارى بود ، تا جايى كه از همان أوان كودكى ، در كتابفروشى كوچك پدر خود در أصفهان ، به عنوان كمككار پرتلاش محسوب مىگرديد . أو يازده سال داشت ، كه براي خريدارى كتاب ، به كشور هندوستان مسافرت نمود وبا ناشران معروف آن سامان ، ارتباط خريدوفروش كتاب برقرار كرد .
آرى ، استعداد سرشار ، خلاقيت فراوان واخلاق وتديّن محمّد حسين ، موجب گرديد ، كه به سال 1300 درحالىكه وى 27 سال داشت ، بهعنوان ناشر سرشناس إيران ، خانهء أو محل اجتماع ورفت وآمد عالمان ، بزرگان علم وأدب ، استادان دانشگاه ، شعرا ، مؤلّفان ، مترجمان ومورّخان شود ، واين ارتباطها سبب شد ، كه وى در چاپ ونشر آثار شيعه ، بيش از پيش دلگرم وكوشا گردد .
محمّد حسين كوشانپور ، مرد دين وتلاش ، واحساس مسئوليت در برابر جامعه بود ، أو عقيدة داشت : در كارى كه انجام مىدهد ، بايد « نفر اوّل » باشد ، بدينجهت تمام توان وتلاش خود را صرف كار چاپ وپخش كتاب مىكرد ، در شبانه روز بيش از سه ساعت نمىخوابيد ، ودر آخر عمر هم وصيّت كرد : قسمتى از اموالش صرف تأسيس « بنياد فرهنگ إسلامي » گردد . حاج محمّد حسين ، تا آخرين لحظهء زندگى از كار وفعاليّت بازنايستاد ، ودرحالىكه جملهء : « الهى رضا برضائك » را
النوادر (فارسى) — صفحة 362
مساهمون: فضل الله الراوندي
ص٣٦٢