امور از روى اشتباه باشد و چه دانسته و از روى علم آنها را انجام بدهد زيرا انجام اين امور خواه ناخواه منجر به تكذيب رسالت مىشود « 1 »
و بدون هيچ شك و ترديدى شما خواننده گرامى ديديد كه وهابيت زيارت قبر پيامبر و طلب شفاعت از او را شرك و ترك آنرا لازمه توحيد مىدانند اما آدمكشى ، زنا ، فحشاء ، ثروتاندوزى و احتكار اموال عمومى در نظرشان ابدا با اصل توحيد و ايمان تضادى ندارد .
همه شواهد و استناداتى كه در اين مختصر بيان كردم براى اين بود كه طرز فكر وهابيت را راجع به توحيد و اسلام منعكس سازم و تعصبى را كه برضد انسانيت در پيش گرفتهاند مجسم نمايم و ضديت آنانرا بر شريعت محمدى صلّى اللّه عليه و إله و سلّم كه در هر عصر و زمانى به جامعههاى بشرى به نظر رأفت و محبت مىنگرد ، روشن سازم .
وهابيت و شمشير
مهمترين اساس و پايه مذهب وهابيت و يگانه شعار آنان اين است : « اما الوهابيه و اما السيف » يعنى : يا وهابيت را بپذير ، يا شمشير را ، لذا هركس به مذهب وهابيت گرايش يابد جانش در سلامت مىباشد و هركس از قبول آن سرباز زند خونش مباح ، فرزندانش كشته و مالش غارت خواهد شد . و محال است كه وهابيت جز به اين چشم به ديگران نگاه كنند و جز خود ، ديگر مسلمانان را كافر و خون و مالشان را حلال مىدانند .
هامش
( 1 ) . رجوع كنيد به الرسائل العملية التسع : 79 .