قرائت :
لغت :
مقصود :
اكنون خداوند در بارهء قوم ثمود مىگويد : كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ . . . إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ : اين قسمت در همين سوره تفسير شده است . أَ تُتْرَكُونَ فِي ما هاهُنا آمِنِينَ : آيا گمان ميكنيد كه در نيكيهايى كه خدا در اين جهان به شما داده است ميمانيد و گرفتار مرگ و عذاب نمىشويد ؟ در حقيقت اين جمله خبر از اين است كه نعمتهاى آنها دوام نمىپذيرد و سر انجام از آنها سلب مىشود . سپس بذكر آن نعمتها پرداخته ، مىفرمايد : فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ : در باغهاى انبوه از درخت و چشمههاى جارى و زراعتها و نخلهايى كه طلع آن رسيده و پخته است . عكرمه گويد : يعنى طلع آنها تر و نرم است . برخى گويند : يعنى طلع آن لاغر است . و بعضى گويند : يعنى اگر به طلع آن دست زده شود متلاشى مىشود . حسن گويد : يعنى در داخل آن هسته نيست .