پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۸ — صفحه 40

پدیدآورندگان:

ص۴۰

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ : نوح گفت : پروردگارا ، قومم تكذيبم كردند ، ميان ما و آنها به عذاب حكم فرما و مرا و مؤمنانى كه با منند از عذاب نجات ده . فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ : نوح و كسانى را كه در آن كشتى مملو از انسان و حيوانات با او بودند ، نجات بخشيديم . ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ : پس از نجات نوح و همراهانش بقيه را كه در كشتى نبودند غرق كرديم . إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ : در اين داستان دلالتى روشن بر يگانگى خداست و بيشترشان ايمان نياوردند . تكرار اين جمله مانعى ندارد . زيرا هر بار كه بدنبال يكى از داستانها ذكر مىشود ، مقصود تازه‌اى را افاده مىكند . وقتى كه بدنبال قصه موسى مىآيد و آن گاه كه بدنبال داستان ابراهيم ذكر مىشود و اكنون كه پس از سرگذشت نوح مىآيد ، در هر كجا آيت و دلالت تازه‌اى را بيان ميدارد . وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ : خداى تو به هلاك قوم نوح مقتدر و به نجات نوح و همراهانش رحيم است .