مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
: نوح گفت : پروردگارا ، قومم تكذيبم كردند ، ميان ما و آنها به عذاب حكم فرما و مرا و مؤمنانى كه با منند از عذاب نجات ده .
فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
: نوح و كسانى را كه در آن كشتى مملو از انسان و حيوانات با او بودند ، نجات بخشيديم .
ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ
: پس از نجات نوح و همراهانش بقيه را كه در كشتى نبودند غرق كرديم .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
: در اين داستان دلالتى روشن بر يگانگى خداست و بيشترشان ايمان نياوردند . تكرار اين جمله مانعى ندارد .
زيرا هر بار كه بدنبال يكى از داستانها ذكر مىشود ، مقصود تازهاى را افاده مىكند .
وقتى كه بدنبال قصه موسى مىآيد و آن گاه كه بدنبال داستان ابراهيم ذكر مىشود و اكنون كه پس از سرگذشت نوح مىآيد ، در هر كجا آيت و دلالت تازهاى را بيان ميدارد .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
: خداى تو به هلاك قوم نوح مقتدر و به نجات نوح و همراهانش رحيم است .