وَ لا يُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ : مجرمين از گناهان خود پرسيده نميشوند . قتاده گويد : يعنى بدون حساب داخل جهنم مىشوند . به نظر وى فرشتگان آنان را به سيمايشان مىشناسند و بخاطر علامتى كه دارند از آنها سؤال نميكنند و پيشانى آنها را گرفته ، به جهنم مىاندازند . چنان كه مىفرمايد : « فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌّ » ( در آن روز ، نه انسان در گناهش پرسيده مىشود و نه جن : الرحمن 36 ) اما اينكه ميگويد : « فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ » ( سوگند به خدايت كه از همهء آنها سؤال ميكنيم : حجر 92 ) منظور اين است كه از آنها سؤال نكوهش و ملامت مىشود نه سؤال براى كشف مجهول . فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ : قارون در ميان چاكران و خدمتگزاران با زينتى خيره كننده ، نزد بنى اسرائيل آمد . برخى گويند : همراهان او چهار هزار نفر سوار بودند كه اسبهاى آنها همه سرخ رنگ بود . برخى گويند : همراهان او كنيزان ماهرويى بودند كه سوار بر قاطر بودند . زين قاطرها از طلا و آنچه در زير زينها بود پارچههاى سرخرنگ بود . برخى گويند : هفتاد هزار نفر با او بودند . قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ : كافران و منافقان و افراد سست ايمانى كه نعمتهاى بهشت و آخرت را باور نداشتند ، گفتند : كاش ما هم از دنيا چنين بهرهء فراوانى داشتيم و همچون قارون از دنيا بهرهمند بوديم . وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً : آنها كه وعدهء خدا را تصديق كرده ، به آن ايمان داشتند به ايشان گفتند : واى بر شما ، ثواب خدا براى كسانى كه ايمان آورده ، عمل صالح كنند ، بهتر از مال و ثروت قارون است . وَ لا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ : تنها كسانى به پاداش خدا مىرسند كه به امر
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۸ — صفحه 237
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۲۳۷