خلق و اختيار او را شريكى باشد .
سپس به منظور ذكر دليل مىفرمايد :
وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ
: خداوند ميداند آنچه را آشكار و آنچه را پنهان ميكنند . پس اختيار بدست اوست .
از اين آيه استفاده مىشود كه هر كه به آشكار و نهان عالم نيست ، اختيار ندارد .
( يعنى تسلط و فرمانروايى ) .
سپس براى تأكيد مطلب مىفرمايد :
وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
: اوست خداوندى كه احدى جز او سزاوار پرستش نيست .
لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ
: بخاطر نعمتهايى كه عطا فرموده ، ثنا و مدح و تعظيم در دنيا و آخرت ، مخصوص اوست .
وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
: حكم در ميان مردم و تميز حق و باطل بدست اوست و سرانجام بسوى جزا و حكم او آورده ميشويد . ابن عباس مىگويد : براى اهل طاعت حكم به فضل و مغفرت مىكند و براى اهل معصيت به بدبختى و عذاب .