فَاغْفِرْ لِي
: خدايا مرا بيامرز . نظير قول موسى ، قول حضرت آدم است كه پس از خوردن شجرهء ممنوعه كه آن هم ترك مستحبى كرده بود ، مىگويد :
« رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ »
( خدايا ، به خود ظلم كرديم و اگر ما را نيامرزى و بما رحم نكنى از زيانكاران خواهيم بود : اعراف 23 ) مرا بيامرز ، يعنى توبه و استغفارم را قبول كن . پس قبول توبه و استغفار ، غفران ناميده شده است .
فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
: خداوند موسى را بخشود و او نسبت به بندگان خود آمرزگار و بخشندهء نعمت است .
قالَ رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ
: موسى گفت :
خدايا با آمرزش خود و دفع بلاى دشمنان ، نعمتى به من عطا كردهاى كه بدان سوگند ياد ميكنم كه هرگز پشتيبان مجرمين نباشم .
از اين آيه استفاده مىشود كه پشتيبانى مجرمين ، جرم و معصيت و پشتيبانى مؤمنين طاعت و عبادت است ، موسى هر كه را كه به ظاهر اهل ايمان بود كمك ميكرد و هر كه را كه به ظاهر اهل كفر بود مخالفت ميكرد .
در روايت است كه از عطاء بن ابى رياح پرسيدند : فلانى براى فلانى نويسندگى مىكند و دخل و خرج او به اندازهء همان اجرتى است كه از وى ميگيرد . اگر بگيرد ، بى نياز است و اگر نگيرد ، خودش و عائلهاش دچار فقر شديد مىشوند . عطاء گفت :
آيا قول آن مرد صالح ( موسى ) را نشنيدهاى :
« رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ »
.
فَأَصْبَحَ
فِي الْمَدِينَةِ خائِفاً يَتَرَقَّبُ
: روز ديگر موسى در شهر ماند و از كشتن قبطى بيمناك بود و منتظر بود كه اخبار را در مورد اين قتل بدست آورد . يعنى از فرعون و قومش مىترسيد كه متوجه شوند موسى قاتل قبطى است . از اينرو تجسس ميكرد تا ببيند آنها چه عكس العملى نشان ميدهند ؟
فَإِذَا الَّذِي اسْتَنْصَرَهُ بِالْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُ
: در همين موقع همان اسرائيلى كه روز پيش از موسى كمك خواسته بود ، با مرد ديگرى درگيرى پيدا كرد و از موسى