تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٨ — صفحة 102

مساهمون:

ص١٠٢

يا بخاطر اينكه بواسطهء دروغ در صف آنها قرار گرفته است . آن گاه سليمان نامه‌اى نوشت و مهر كرد و به هدهد داد و به او گفت : اذْهَبْ بِكِتابِي هذا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ : نامهء مرا ببر و بر مردم سبا بيفكن . ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ : سپس در فاصلهء دور يا نزديك از آنها مخفى شو . فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ : و ببين كه چه جواب مىدهند . هدهد نامه را برد و در شهر انداخت . قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ : همين كه بلقيس نامه را ديد ، بقوم خود گفت : نامه‌اى گرامى پيش من افتاده است . قتاده گويد : وقتى كه هدهد آمد ، بلقيس خواب بود . نامه را انداخت و بر گلوى او افتاد . بلقيس نامه را خواند . برخى گويند : روزنه‌اى بود كه وقتى خورشيد از آنجا مىتابيد ، بلقيس به سجده مىافتاد . هدهد آمد و روزنه را با پر و بال خود مسدود كرد . آفتاب بر آمد و بلقيس نفهميد . برخاست كه نگاه كند ، هدهد نامه را پيش او انداخت . هنگامى كه نامه را خواند ، اشراف قوم را كه 312 نفر بودند جمع كرد و به آنها گفت : نامه‌اى گرامى نزد من افتاده است . علت اينكه نامه را كريم مىخواند ، اين است كه مهر داشت . در حديث است كه اكرام نامه به مهر است . برخى گويند : علت اينكه آن را كريم ناميد اين است كه در آغاز آن نام خدا بود . برخى گويند : بخاطر حسن خط و زيبايى الفاظ آن بود . برخى گويند : بخاطر اينكه نامه از كسى بود كه بر جن و انس و مرغان حكومت داشت و بلقيس از وجود چنين كسى خبر داشت و نامش را هم ميدانست . إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ : اين نامه از سليمان است و در آغاز آن « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » آمده است . أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ : خلاصهء مطالب نامه همين است كه بايد بلقيس