2 - نكاح در اينجا به معنى جماع است . يعنى زن و مرد زناكار هر دو در زنا با يكديگر شريكند . اين قول از ضحاك و ابن زيد و سعيد بن جبير و - در يكى از دو روايت - از ابن عباس است . بنا بر اين ، آيه نظير : « الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ » است . ( زنان خبيث براى مردان خبيث است : نور 26 ) يعنى اغلب چنين است كه زنان و مردان ناپاك با يكديگر مىآميزند . 3 - اين آيه به معنى عدم جواز ازدواج است . لكن به آيهء : « وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ . . . » ( افراد مجرد را همسر بدهيد : نور 32 ) نسخ شده است . اين قول از سعيد بن مسيب و جماعتى است . 4 - مقصود از نكاح عقد است و مقصود از آيه اين است كه اگر مردى با زنى زناكار ، جايز نيست با او ازدواج كند . اين مطلب از جماعتى از صحابه نقل شده است . اينكه خداوند زانى و مشرك را با هم آورده ، براى اهميت دادن بگناه زناست . بديهى است كه اين آيه نميخواهد خبر دهد از اينكه زانى فقط زانيه يا مشركه را ميگيرد ، بلكه مقصود نهى است . اعم از اينكه مقصود از نكاح عقد باشد يا دخول . اگر چه حقيقت نكاح - در لغت - دخول است . وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ : نكاح زناكاران يا فعل زنا بر مؤمنين حرام شده است و مردم مؤمن زنان بدكار را بهمسرى نميگيرند و با آنها هم بستر نميشوند . تنها مرد زناكار يا مشرك با آنها همسرى يا همبسترى مىكند .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۷ — صفحه 97
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۹۷