قرائت :
لغت :
مقصود :
اكنون مثلى در بارهء كفار آورده ، مىفرمايد : وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً : مردمى كه اعمال نادرستى انجام ميدهند و معتقدند كه صحيح است ، اعمال ايشان مانند سرابى است در بيابانى وسيع كه شخص تشنه گمان مىكند ، آب است . حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً : همين كه پس از مدتى راه پيمايى به محل سراب مىرسد ، مىبيند زمينى است بىآب . شخص كافر هم گمان مىكند ، اعمالى كه انجام داده ، نافع است و برايش ثواب دارد و حال آنكه چنين نيست . وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ : كافر وقتى كه بسوى عمل سراب مانند خود رفت و آن را چيزى نيافت ، خدا را نزد آن مىيابد و جزاى كفرش را از خدا ميگيرد . اين قسمت بر حسب ظاهر در بارهء تشنهاى است كه دنبال آب ميگردد . اما در حقيقت در بارهء كفار است . زيرا چون تشنه را مثل از كفار آورد ، خبر از حال او را مانند خبر از حال كافران قرار داد . مقصود اين است كه كافر امروز جزاى خدا را مىيابد . بقولى يعنى : خدا را در كمين خود مىبيند و كيفر خود را مىستاند . وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ : حساب خداوند سريع است و حساب يكى او را از حساب ديگرى باز نميدارد و حساب همگان را با هم مىرسد . از على ( ع ) پرسيدند :