وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ
: اهل خانه و اهل دينت را به نماز امر كن .
ابو سعيد خدرى گويد : چون اين آيه نازل شد ، پيامبر تا نه ماه ، وقت نماز در خانهء زهرا و على مىآمد و مىفرمود :
« الصلاة رحمكم اللَّه !
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »
. ابن عقده اين روايت را بطرق بسيارى از ائمه اهل بيت و ديگران مثل ابو برزه و ابو رافع نقل كرده است .
امام باقر ( ع ) فرمايد : خدا پيامبر را مأمور كرد كه تنها اهل بيتش را امر كند تا بدانند كه اهل بيت را پيش خدا منزلتى است كه براى ديگران نيست . پيامبر نخست آنها را با همهء مردم مأمور به نماز كرد . سپس به تنهايى .
وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
: بر فعل نماز و امر ايشان به نماز ، صبر كن .
لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً
: ما رزق تو و مخلوقات را از تو نميخواهيم . بلكه از تو خواستهايم كه عبادت كنى و رسالت ما را انجام دهى . ما ضامن روزى همگان هستيم .
نَحْنُ نَرْزُقُكَ
: خطاب به پيامبر و مقصود همهء خلق است . يعنى ما به همه روزى ميدهيم و از كسى روزى نميخواهيم . به همه سود ميرسانيم و از كسى سود نميخواهيم .
بنا بر اين در اظهار امتنان بر مردم رساتر است .
وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى
: سر انجام نيز ، مخصوص اهل تقوى است .
ابن عباس مىگويد : يعنى كسانى كه ترا تصديق كنند و از من بپرهيزند ، سرانجام نيك دارند .
در خبر است كه عروة بن زبير وقتى سلطانى ميديد ، داخل خانه مىشد و مىخواند :
« وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا
وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى »
سپس به اهل خانه مىگفت : « الصلاة ! الصلاة ! رحمكم اللَّه ! »
وَ قالُوا لَوْ لا يَأْتِينا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ
: گفتند : چرا همانطورى كه صالح نبى ناقه آورد ، اين پيامبر آيتى و معجزهاى نمىآورد كه ما عبرت بگيريم ؟
أَ وَ لَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ ما فِي الصُّحُفِ الْأُولى
: آيا در قرآن بيان مطالب كتب