[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 30 تا 31 ]
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلاً ( 30 ) أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ يَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ نِعْمَ الثَّوابُ وَ حَسُنَتْ مُرْتَفَقاً ( 31 )
ترجمه :
كسانى كه ايمان آورده و كار نيكو كردهاند ، ما پاداش نيكو كاران را تباه نمىكنيم ، براى آنهاست بهشتهاى جاويدان كه از زير پاى ايشان ، رودها روان است و در آنجا خود را با دستبندهاى طلا مىآرايند و جامهء سبز از ديباى نازك و ديباى كلفت مىپوشند و در آنجا بر تختها تكيه مىزنند . چه نيكو پاداش و چه نيكو محل آسايشى است !
لغت :
عدن : اقامت .
اساور : جمع « اسوار » اصل آن « اساوير » و ياء حذف شده است . برخى آن را جمع « اسوره » كه جمع « سوار » است دانستهاند . « سوار » بضم يا بكسر سين ، به معناى دستبند است .
سندس : ديباى نازك . مفرد آن « سندسه » است .