يك آيه شمردهاند . بصريان عِنْدَها قَوْماً را نيز پايان آيهاى دانستهاند .
قرائت :
لغت :
اعراب :
إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَ إِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ : « ان » و فعل ، منصوب بفعل محذوف است . ممكن است مبتدا باشد بتقدير خبر . يعنى « اما العذاب واقع منك و اما اتخاذ امر ذى حسن » .
مقصود :
اكنون به نقل داستان ذو القرنين پرداخته ، مىفرمايد : وَ يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ : در بارهء ذو القرنين اختلاف است . مجاهد و عبد اللَّه بن عمر گويند : پيامبرى بود كه كشورهاى روى زمين بدست او فتح شد . برخى گفتهاند : پادشاهى عادل بود . از على بن ابى طالب ( ع ) روايت شده است كه او بندهء صالحى بود كه محبوب و دوستدار خداوند بود و مردم را به تقوى امر مىكرد . مردم شمشيرى بر يك قسمت سرش زدند و براى مدتى از ميان ايشان غايب شد . سپس بازگشت و مردم را به طرف خداوند دعوت كرد و بر قسمت ديگر سرش نيز شمشير زدند .