وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ
: ديگر اينكه : بوسيلهء حساب شب و روز ، شمارهء سالها و ماهها و سرآمد بدهيها و قراردادها را ضبط كنيد و خوبيهاى ايام عمر را بدانيد و به پايان زندگى خود توجه داشته باشيد . بديهى است كه اگر وجود شب و روز نبود ، هيچ يك از اين حسابها براى شما روشن نبود .
وَ كُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْناهُ تَفْصِيلًا
: ما هر چيزى را بطور واضح و روشن تفصيل و تميز مىدهيم و با بيان رسا ، بيان مىكنيم ، تا اشتباه نشود و مخفى نماند .
نظم آيات :
آيهء نخست ، متصل است به :
عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ
، زيرا چون بنى اسرائيل را امر كرد كه به راه راست باز گردند و توبه كنند و اسلام را بپذيرند ، بيان كرد كه : اين راه راست ، همانا قرآن است كه مردم را به بهترين دين هدايت مىكند .
برخى گويند : متصل است به :
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
يعنى : همانطورى كه تورات را بر موسى نازل كرديم قرآن را - كه هادى مردم به بهترين و راستترين راه است - بر محمد نازل كرديم .
برخى گويند : متصل است به :
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى
مقصود اين است كه : خداوند بندهء خود را بمعراج برد و كتاب خود قرآن را بر او نازل كرد .
آيهء
وَ يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ
به آيهء سابق كه در پيرامون بشارت كفار است به عذاب ، متصل است . بدنبال آن آيه ، مىگويد : اهل كفر ، از روى جهل و عناد ، در فرا رسيدن عذاب ، شتاب مىكنند ، لكن خداوند به خواستهء شتاب آميز آنان توجهى نمىكند و آنچه بصلاح انسان است ، به او مىدهد . در آيهء بعد مىگويد : خداوند نعمتهاى گوناگونى از قبيل شب و روز و . . . براى انسان آفريده است ، گو اينكه سپاس اين نعمتها را بجا نمىآورد .