بيان آيه 156
مقصود
اين آيه نيز دنبالهء دعاى موسى است . ميفرمايد : وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً : از خداوند سؤال كرد كه در دنيا به ايشان نيكى يعنى نعمت ، ببخشد ، علت اينكه نعمت ، حسنه ناميده شده ، با اينكه حسنه ، به معناى طاعت خداست ، اين است كه : 1 - نعمت مورد قبول نفس است ، همانطورى كه طاعت مورد قبول عقل است . 2 - نعمت نتيجهء اطاعت خداست . در اينجا از خدا درخواست مىكند كه براى او حسنه را بنويسد ، زيرا چيزى كه نوشته شود ، دوام بيشترى دارد . وَ فِي الْآخِرَةِ : مقصود اين است كه در آخرت نيز براى ما نيكى قرار ده . چنان كه مىفرمايد : « رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً » ( بقره 201 : پروردگارا در دنيا و آخرت براى ما نيكى قرار ده ) . برخى گفتهاند : حسنه در دنيا ستايش نيكو و در آخرت ، مقام عالى است . برخى گفتهاند : حسنه ، در دنيا توفيق كار نيك و در آخرت ، آمرزش و بهشت است . إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ : زيرا ما بوسيلهء توبه ، بسوى تو بازگشتهايم . قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ : خداوند در پاسخ موسى فرمود : هر يك از معصيت كاران را كه بخواهم ، گرفتار عذاب خواهم كرد ، چه ممكنست بعضى از گنه كاران ، مشمول عفو خداوند قرار گيرند . وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ : حسن و قتاده گويند : رحمت خداوند در اين جهان شامل حال نيك و بد مىشود و در روز قيامت ، تنها شامل حال مردم متقى مىشود .