بيان آيه 156
مقصود
اين آيه نيز دنبالهء دعاى موسى است . ميفرمايد :
وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً
: از خداوند سؤال كرد كه در دنيا به ايشان نيكى يعنى نعمت ، ببخشد ، علت اينكه نعمت ، حسنه ناميده شده ، با اينكه حسنه ، به معناى طاعت خداست ، اين است كه :
1 - نعمت مورد قبول نفس است ، همانطورى كه طاعت مورد قبول عقل است .
2 - نعمت نتيجهء اطاعت خداست . در اينجا از خدا درخواست مىكند كه براى او حسنه را بنويسد ، زيرا چيزى كه نوشته شود ، دوام بيشترى دارد .
وَ فِي الْآخِرَةِ
: مقصود اين است كه در آخرت نيز براى ما نيكى قرار ده .
چنان كه مىفرمايد :
« رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً »
( بقره 201 :
پروردگارا در دنيا و آخرت براى ما نيكى قرار ده ) .
برخى گفتهاند : حسنه در دنيا ستايش نيكو و در آخرت ، مقام عالى است .
برخى گفتهاند : حسنه ، در دنيا توفيق كار نيك و در آخرت ، آمرزش و بهشت است .
إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ
: زيرا ما بوسيلهء توبه ، بسوى تو بازگشتهايم .
قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ
: خداوند در پاسخ موسى فرمود : هر يك از معصيت كاران را كه بخواهم ، گرفتار عذاب خواهم كرد ، چه ممكنست بعضى از گنه كاران ، مشمول عفو خداوند قرار گيرند .
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ
: حسن و قتاده گويند : رحمت خداوند در اين جهان شامل حال نيك و بد مىشود و در روز قيامت ، تنها شامل حال مردم متقى مىشود .